Rayo ::

Op 19 oktober 2004 stierf onze 8,5 jarige Berner Sennehond Senna. Hier is het leven zonder een hond onvoorstelbaar... We hebben nog het kleine Maltezertje van mijn oma 'geadopteerd', maar dat was niet hetzelfde. We moesten en zouden nog een grote hond nemen, ook al zag papa het niet zitten. Maar we wouden geen puppytje kopen, nee we wouden een windhond uit Spanje adopteren. Zo'n beestje een tweede kans geven, kans op een mooi leventje.

Dus, zo komen we dan bij Greyhounds In Nood terecht... Via via zijn we op de site van GINB terecht gekomen. Na de site twintig keer overgelezen te hebben, hebben we uiteindelijk de keuze gemaakt om een adoptieaanvraag in te dienen voor Bruce, die al gauw Broesje werd genoemd... Het was als ik het me goed herinner oktober 2006, we zouden Bruce op de adoptiedag in januari in Aalter mogen gaan halen. Al volop namen aan het zoeken, maar we kwamen hier niet overeen. Milagro, Zembro, Aiko, Rayo, ... niets was goed :D... Op 4 december krijgt mama heel onverwacht telefoon van Dirk om te vragen of we Bruce nu al konden in huis nemen. Natuurlijk konden wij geen neen zeggen. 8 december zouden wij en nog een paar adoptanten onze windekindjes mogen gaan afhalen. Die week ging ontzettend traag voorbij, we hadden nog altijd geen naam voor ons Broesje...

Uiteindelijk was het vrijdag, ik had juist gedaan met m'n examens en dus geen school ( OEF :D )...
Wij richting Zaventem, eens op de luchthaven daar nog zoeken waar we moesten zijn, ik die altijd zo verlegen ben nam het initiatief voor daar te gaan vragen waar we dus moesten echt moesten zijn * is fier op zichzelf *... En het wachten duurde en duurde en bleef maar duren. Om de vijf minuten ging ik op dat schermpje zien of ze nog niet geland waren. Maar het duurde te lang naar mijn zin, ik en m'n opa ( wie chauffeur was ) gingen daar eens rond kijken. En opeens! Een windhond ! Natuurlijk ik over het dolle heen, mama en oma gaan halen, en op naar de windhond :). Daar zatten we goed, het zou onmogelijk geweest zijn moest er daar toevallig juist op die dag een Galgo rondlopen. Daar nog eens zo lang moeten wachten, en dan ! Dan kwamen er kooitjes binnen! Eindelijk waren ze daar! De windhondjes! 4 puppytjes, Kimba, Dixie, Eriu en Rayo. Emotie alom, ons scheetje was zo klein en mager, en hoe hij in dat kooitje zat. Arm schaapje...

We gingen daarna naar de parking waar het papierwerk moest gebeuren. Zijn naam werd gevraagd, wel de beslissing was vlug genomen, het zou Rayo worden :).

Ondertussen is hij bijna 3 maanden hier en gelukkig heeft hij geen trauma's aan zijn tijd in Spanje overgehouden. Voor de moment zit hij aan mijn pantoffel te sleuren en te bijten :D.

Tot zover m'n 'inleiding' :).

22 februari 2007